معالمیاه بطور کلی دستگاه تولید صوت در انسان شامل دو بخش است. بخش اول شامل حنجره و تارهای صوتی آن می باشد که صوت اولیه در آن تولید می شود و بخش دوم که در اصطلاح به آن لوله صوتی می گویند، شامل حلق، دهان و غیره است که صوت اولیه  ناشی از ارتعاش تارهای صوتی را فیلتر و پالایش می کند. بدلیل مجزا بودن این دو بخش از یکدیگر تنها بخش حنجره (تارهای صوتی و مشخصه های ناشی از ارتعاش آنها)

در این مقاله بررسی شده است. از آنجا که ارتعاش تارهای صوتی در نتیجه تغییر فشار هوای زیر چاکنای ایجاد می شود و فشار هوای محبوس شده نیز در اثر عمل دم و بازدم توسط دستگاه تنفسی شکل می گیرد در نتیجه تارهای صوتی در اثر نیروی ناشی از این فشار با سرعتهای یکسان به هم برخورد کرده و مرتعش می شوند. این ارتعاش باعث ایجاد موجهایی بشکل امواج سینوسی شده و فرکانس پایه  صوت را تولید می کند.

در ابتدا نیاز است که مقدار دقیق آشفتگی در فرکانس پایه و آشفتگی در شدت صوت را به کمک دستگاه موج نگار الکتریکی چاکنای اندازه گیری نمود، لذا باید افرادی را که دارای بیماریهای شایع تارهای صوتی هستند، از بین تمامی بیماران شناسایی کرد. مشکل عمده در این بین تعداد نمونه های کلینیکی مورد نیاز می باشد که به زمان زیادی نیاز دارد. با استفاده از داده های جیتر و شیمر متعلق به افراد سالم و بیمار برای یک واکه مشخص، به کمک رابطه ای به نام اندیس بیماری می توان میزان ضایعات ناشی از اختلالات تارهای صوتی را تخمین زد. از آنجا که آشفتگی در فرکانس پایه، ناشی از تغییرات لحظه ای، غیر ارادی و تصادفی در حنجره  فرد بیمار می باشد

، لذا بر اثر تغییر فیزیکی و نامتقارن بودن تارهای صوتی فرد بیمار، تارآواها با سرعتهای متفاوتی به ارتعاش در می آیند و باعث افزایش غیرعادی آشفتگی می شوند. شدت صوت نیز تحت تاثیر فشار هوای زیر چاکنای است و آشفتگی در شدت صوت به عنوان یک تغییر ناگهانی و غیرارادی در فرکانس شدت صوت محسوب می شود