سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رحمان زندی – دانشجوی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی دانشگاه شهید بهشتی
عابد گل کرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئومورفولوژی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

رخداد جوی مه تاثیر بسیار زیادی در فعالیتهای بشر امروزی دارد و از دو جنبهی فایده و زیان میتوان به آن نگاه کرد که پیشبینی آن بهخاطر شناخت ناکافی از علل بروز آن بسیار مشکل است. از اینرو در این مقاله به بررسی فراوانی روزهای مهآلود و مقایسه ایستگاههای ساحلی و جزیرهای و همچنین نقش عوامل جغرافیایی در پراکنش زمانی و مکانی رخداد این پدیده اقلیمی در استان هرمزگان بهعنوان( یکی از نقاط مهخیز کشور پرداخته شده است. بدین منظور دادههای آماری ۷ ایستگاه سینوپتیک در یک دوره ده ساله ( ۲۰۰۵۱۹۹۶- انتخاب شده است به گونهای که ابتدا میانگین ماهانه، فصلی و دورههای گرم و سرد سال بررسی گردیده است. نتایج بررسیها نشان میدهد، بیشترین فراوانی در موقعیت ساحلی مرداد ماه، فصل تابستان و دوره گرم سال در ایستگاه جاسک و سالیانه ایستگاه بندرعباس وکمترین فراوانی در اردیبهشت ماه، فصل بهار و دوره سرد سال در ایستگاه میناب است. در موقعیت جزیرهای بیشترین فراوانی مرداد ماه، فصل تابستان و دوره گرم و سالیانه در ایستگاه جزیره کیش است و کمترین فراوانی در جزیره سیری رخ میدهد