سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عطا شاکری – دانشگاه تربیت معلم تهران
لادن رضی کردمحله – دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست کشور
انسیه اسماعیلی – دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست کشور

چکیده:

متداولترین آلایند ههای نفتی شامل tph هیدروکربن های نفتی کل PAHs پل یهیدروآروماتیک حلقوی) و ترکیبات آلیفاتیک (C10-C35 ) می باشد. از این میان pah ها به دلیل طولانی بودن تجزیه پذیری از اهمیت خاصی برخوردارند. در این پژوهش آلاینده های نفتی خاک مناطق مختلف استان بوشهر در چهارچوب طرح تهیه اطلس آلاینده های خاک استان بوشهر و با حمایت و نظارت دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست مورد بررسی قرار گرفته است. در مجموع ۱۲۶ ایستگاه نمونه برداری خاک برای بررسی آلودگ یهای نفتی انتخاب گردید. پس از نمونه برداری، آماده سازی نمونه ها بر اساس روش استاندارد انجام و در آزمایشگاه موردتجزیه قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که بیشترین غلظت میانگین هیدروکربن های آلیفاتیک مربوط به C18 و کمترین مقدار مربوط به c34 و به ترتیب برابر ۶۶/۷۲ و ۲/۴۸ میلی گرم بر کیلوگرم در نمونه ها میباشد. برای انواع pahها anthracene و Flourene به ترتیب ۰/۲۹ و۲۲/۹۸ میلی گرم بر کیلوگرم کمترین و بیشترین غلظت میانگین را نشان دادند. کمینه و بیشینه غلظت هیدروکربن های کل نفتی به ترتیب ۲/۴۴ و۳۰۹۰۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم با غلظت میانگین ۳۱۲۸/۴ بدست آمد. بررسی غلظت آلایند ههای نفتی نشان داد که آلیفاتی کها بر اساس کاربری های صنعتی و نفتی برای ۱ تا ۲ درصد نمون هها غلظت بالاتر از استاندارد دارند pah ها برای ۱۸ درصد نمونه ها غلظت بالاتر از حد استاندارد را نشان دادند. مقایسه غلظت PAH هادر نمون ههای خاک با مقادیر استاندارد نشان داد که برخی از PAH ها مانند Fluoranthene ،Benzo(a)pyreneDibenenzo(ah)anthracene ،Indenopyrene ،Benzo(k)fluorantheneبرای ۳ تا ۵۳ درصد نمون ههای خاک غلظت بیشتر از مقادیر استانداردهای رایج، براساس کاربر یهای متفاوت دارند. بطور کلی نمون ههای خاک مناطق شمال – شمال غرب و جنوب- جنوب شرق استان بوشهر از مهم ترین مراکز آلایند ههای نفتی هستند. با توجه به اینکه در این استان و بو یژه محدوده فلات قاره ذخایر قابل توجهی از نفت و گاز و همچنین صنایع پالایشگاهی وجود دارد، پیشنهاد می گردد تا خاکهای مناطق نامبرده مورد پایش آلایند ههای نفتی و حتی عناصر بالقوه سمناک قرارگیرند. همچنین تداخل سطح آب زیرزمینی با آب دریا و بالا بودن سطح آب زیرزمینی در قسمت های از نواحی ساحلی استان که صنایع مهم پالایشگاهی استقرار پیدا کرده است، م یتواند در دراز مدت بدون رعایت ضوابط زیست محیطی، آلودگی خاک و آب را به همراه داشته باشد.