سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسن بهبهانی – مدرس دانشگاه پیام نور اهواز
الهام دورفرد – مدرس دانشگاه پیام نور اهواز
سیداحمد عسکری – مدرس دانشگاه پیام نور اهواز.
سمیرا پورمعینی – مدرس دانشگاه آزاد خرمشهر.

چکیده:

به منظور بررسی عکس العمل ژنوتیپ های گندم به تنش ماندابی در مراحل مختلف نمو در شرایط آب وهوا یی اهواز ، ای ن تحقیق به صورت آزمایش کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار درسال زراعی ۱۳۸۶ – در مرکز تحقیقات کشاورزی اهواز اجرا گردید .در این بررسی عامل اصلی شامل چهار ژنوتیپ گندم (چمران ، ویریناک ، ۱۱-S-78 وS-80- 18وعامل فرعی نیز شامل ت یمارها ی مانداب ی در مراحل نمو (شاهد،فاز رو یش ی ، سنبلچه انتها یی و گلدهی)بودند.نتایج نشان داد که تفاوت بین ژنوتیپ ها از نظر عملکرد دانه معنی دار نبود. درشرایط بدون تنش لا ی ن ۱۱-S-78 با میانگین عملکرد دانه ۵۵۴ گرم در مترمربع نسبت به سایر ژنوتیپ ها برتری داشت.اختلاف بین تیمارها ی ماندابی در مراحل نمو و اثر متقابل تیمارها معنی دار بود .در اثر متقابل تیمارها بیشترین عملکرد دانه در شرا یط تنش مانداب ی درترکیب تیماری لاینS-80-18 در مرحله فاز رویشی، وکمترین آن نیز از ترکیب تیماری رقم ویریناک و تن ش در مرحله فاز رویشی بدست آمد. رقم چمران در تیمارهای ماندابی مراحل نمو دارای بیشترین وزن هزار دانه نسبت به سایر ژنوتیپ ها بود . برتری وزن هزاردانه رقم چمران در مقایسه با سایر ارقام ، به وجود تعداد مخازن کمتر در هر سنبله و درنت یجه سهمبیشتر مواد فتوسنتزی جهت انباشت ماده خشک تولید شده درهر دانه دلالت داشت . میانگین عملکرد دانه در تیمار ماندابی در مراحل نمو نسبت به شاهد کاهش یافت . اعمال تنش ماندابی در بین مراحل نمو نشان داد مراحل فاز رویش ی و سنبلچه انتهایی بیشترین آثار سوء را در کاهش عملکرد دانه نسبت به مرحله گلدهی دارد.کمتر شدن کاهش عملکرد دانه در مراحل سنبلچه انتهایی و گلدهی را می توان به رشد گیاه و تحریک مکانیزم های سازگاری به تنش در اثر پدیده ظهور ژن منتسب نمود