سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سمینار برنامه ریزی توسعه مشارکتی آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مسیب بقایی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
محمد چیذری – استاد گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس تهران
سعید فعلی – دانشجوی کارشناسی ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس تهران
ارزو میرزایی – دانشجوی کارشناسی ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسا

چکیده:

منابع بیشمارطبیعی به عنوان نعمات خدادادی هستند که در اختیار بشر و برای تامین مایحتاج زندگی از قبیل خوراک، پوشاک و مسکن قرار داده شده است دراین بین خاک یکی از باارزشترین عناصر طبیعی است که زندگی ارامی بطور مستقیم و غیرمستقیم به ان وابسته است اما بشر با استفاده نادرست از آن به تخریب و فرسایش این ماده حیاتی دامن زدها ست روند رو به رشد فرسایش و تخریب خاک شاهدی است بر این مدعا. بنظر می رسد ابخیزداری پاسخ مناسبی برای این کار باشد اما باید همواره به این نکته توجه داشت که طرح ها و برنامه های ابخیزداری به تنهاییقادر به جلوگیری از فرسایش نخواهد بلکه نیازمند مشارکت گسترده ساکنان حوزه های ابخیز است بطوریکه عدم مشارکت روستائیان در امر حفظ نگهداری و اجرای طرح ها می تواند جز اینکه هزینه های زیادی را صرف اجرای طرحهای ابخیزداری می کند ثمره دیگری نداشته باشد. در بررسی یافته های حاصل مشخص شد وضع قوانین اسانتر جهت گرفتن وام از سوی دولت مهمترین عامل تاثیر گذار در مشارکت به شمار می رود.