سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی عباسی نهوجی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین ط
فریدون وفایی – دانشیار دانشکده عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

توسعه روز افزون فعالیت های کشاورزی ، صنعتی وافزایش قابل توجه حجم فاضلابهای شهری موجب آلودگی منابع آب ، بویژه رودخانه ها شده است. شناخت رابطه علت – معلولی بین کیفیت آب رودخانه و بارگذاری آلاینده ها، از اولین اقدامات لازم برای تعیین ظرفیت خودپالایی یک رودخانه است . این رابطه تابع عوامل مختلف فیزیکی و ویژگیهای شیمیایی – زیستی مانند اکسیژن خواهی بستر ، فتوسنتز ، تنفس جلبکها و نیتریفیکاسیون است. در این مقاله، ابتدا عوامل موثر بر خودپالایی رودخانه ها بیان و مکانیزم تاثیر هر یک تشریح می گردد. در ادامه اکسیژن محلول به عنوان شاخص خود پالایی مد نظر قرار گرفته و در انتها با توجه به عوامل موثر و براساس معادلات حاکم ،با استفاده از نرم افزار Qual-2kمدلسازی انجام شده و تاثیر هر عامل بر غلظت اکسیژن محلول رودخانه ، مورد مطالعه قرار می گیرد. در نهایت با ارائه گرافهای ساده ، نحوه اثر هریک از عوامل ترسیم و دستورالعمل کلی بهبود کیفیت آب ، با توجه به شرایط هر رودخانه ، ارائه می گردد که منجر به تسهیل وافزایش دقت در اتخاذ تصمیم های اجرایی خواهد شد.