سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سجاد توکلی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام-مرکز مهران

چکیده:

طراحی صحیح پی ها وابسته به پیش بینی صحیحی از نشست و توزیع آن است. عوامل مختلفی چون نوع مصالح زمین و سختی آن، عرض و عمق وسختی پی و غیره بر میزان نشست و توزیع آن اثر دارند. امروزه روابط کلاسیک متعددی جهت محاسبه نشست پی های سطحی در کتب مهندسی پی موجود است که در آنها عرض پی به اشکال مختلفی لحاظ شده است. این روابط غالباً بر پایه تجربه یا براساس تئوری ارتجاعی ارائه گردیده اند. با عنایت به عوامل متعدد تأثیر گذار در این خصوص، متأسفانه کاربرد این روابط در مجموع نتایج رضایت بخشی را به همراه نداشته اند. در کار حاضر یک مجموعه تحلیل اجزاء محدود غیر خطی با یک مدل ارتجاعی خمیری سخت شونده روی یک نمونه خاک ریزدانه جهت بررسی تأثیر عرض و عمق پی در میزان و توزیع نشست و ارزیابی روابط کلاسیک موجود صورت گرفته است، سپس با در دست داشتن توزیع عکس العمل زمین و توزیع نشست تخمینی از مدول عکس العمل بستر بدست آمده است. نتایج بدست آمده در این تحقیق نشان دهنده تفاوت قابل ملاحظه بین نتایج تحلیل های اجزاء محدود و نتایج روابط کلاسیک می باشد