سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اعظم کهنسال – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-سازه، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدجواد فدایی – دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

اکثر آیین نامههای طراحی، سیستمهای سازهای دال تخت را صرفاًدر نواحی با خطر لرزهای پایین به عنوان سیستم اولیه مقاوم در برابر بار جانبی مجاز می دانند. در نواحی با خطر لرزهای بالا آنها فقط برای تحمل بار ثقلی طراحی میشوند. اما اتصالات دال تخت باید قابلیت شکل پذیری کافی جهتتحمل تغییرشکلهای اعمالی توسط زلزله را دارا باشند.بر خلاف نمونههای آزمایشگاهی که در آنها محدودیتهای زیادی برای مشاهده و حصول نتایجوجود دارد و معمولاً نمونههادر مقیاس کوچک تر و با محدودیتهای زیادی مورد آزمایش قرار میگیرند، در مدل سازی المان محدود، این محدودیتهاکمتر وجود داشته و امکان مدل سازی یک نمونه نزدیک به واقعیت به مراتب سادهتر خواهد بود. در این مطالعه با استفاده از مدل سازی المان محدود یکمجموعه مطالعات پارامتریک جهت تعیین پارامترهای تأثیرگذار روی شکلپذیری اتصالات دال- ستون بر روی نمونه های تحلیلی انجام گرفت. که ازمهمترین این پارامترها مقاومت بتن دال و ستون، تأثیر لنگر نامتعادل، شکل و نحوه قرارگیری ورقههای CFRP بود. در نهایت میزان تأثیربخش بودن این پارامترها در شکل پذیری اتصالات دال-ستون مشخص شد و نتایجی که قابلیت توسعه به دالهای واقعی را داشته باشند، حاصل شد.