سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

جواد محمودی کرمجوان – عضو هیات علمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبر
سیدمحمود حسینی – دانشیاران، گروههای ترویج و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران)
سیدمهدی میردامادی – دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتح
فریدون کاوه – دانشیار گروه علوم آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران.

چکیده:

نادیده انگاشته شدن جایگاه مشارکت کشاورزان در مدیریت شبکه ی آبیا ری، موجب عدم کارایی مدیریت و هدر رفت نیروهای بالقوه ی مردمی در این امر می شود . هدف از این مطالعه، بررسی عوامل مؤثر بر گرایش کشاورزان برای مشارکت در مدیریت شبکه ی آبیاری سد علویان و روش تحقیق توصیفی – همبستگی و علی – ارتباطی بوده است و برای جمع آوری اطلاعات از روش پیمایشی بهره برده شده است . با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تعداد ۳۶۳ نفر از ۹۵۱۰ کشاورزان به عنوان نمونه های آماری انتخاب و همه ی کارشناسان سرشماری گردیدند . نتایج به دست آمده نشان دادند که میانگین های رتبه ای پاسخهای کشاورزان روستاهای مختلف، کشاورزان دارای شغل جانبی، نوع تولید متفاوت و کشاورزان با شکلهای متفاوت پراکندگی زمین، از لحاظ متغیر وابسته میزان تمایل به مشارکت در مدیریت شبکه آبیاری اختلاف معنی داری دارند . همچنین بین میزان تحصیلات کشاورزان، میزان رضایت از درآمد، موقعیت اجتماعی، توانایی پی ش بینی نتایج مشارکت، سابقه ی کشاورزی، درک منافع مشارکت، وسعت زمین، با متغیر وابسته، همبستگی های معنی داری دیده شد و مشخص گردید که با افزایش درآمد و تحصیلات، همچنین دارندگان شغل جانبی، کشاورزان زارع و کشاورزان با زمینهای پیوسته، تمایل دارند که هزینه ی این ف عالیت ها را به صورت نقدی بپردازند . تحلیل رگرسیونی نیز نشان داد که ۵۶/۲ درصد از تغییرات متغیر وابسته، توسط پنج متغیر میزان رضایت از درآمد، سابقه ی کشاورزی و فاصله ی زمین تا شبکه ی اصلی، توانایی پیش بینی نتایج و داشتن یا نداشتن شغل جانبی، تبیین می گردند . در نهایت عامل چند شغلی بودن اکثر افراد برای امرار معاش بعنوان مهمترین مانع اقتصادی و وجود احساس حقارت و خودکم بینی بین مردم بعنوان مهمترین مانع اجتماعی مشارکت مردم منطقه، و ساده نبودن ساخت اقتصادی جامعه به عنوان شاخص اقتصادی و تنها زمینه ی مشارکت کشاورزان در مدیریت آبیاری، شناخته شدند . هیچ زمینه ی اجتماعی مشارکت در این جامعه مشاهده نگردید