سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

لیلا بقایی – دانشآموخته کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه صنعتی اصفهان
سیداحمد خاتون ابادی – استادیاردانشگاه صنعتی اصفهان، گروه توسعه روستایی
سیدفرهاد موسوی – استاد دانشگاه صنعتی اصفهان، گروه مهندسی آب

چکیده:

در بهرهگیری از منابع آب موجود در ایران، میزان بهرهوری پائین آب همواره مورد توجه پژوهشگران کشاورزی و اقتصادی بوده است. هدف اصلی این مقاله که بخشی از یک تحقیق جامع در خصوص بررسی وضعیت بهره وری آب کشاورزی در استان خوزستان (شبکه آبیاری و زهکشی بهبهان) است، شناسایی و الویتبندی عوامل ارتقاءدهنده و کاهشدهنده بهرهوری آب کشاورزی در دو جنبه سخت افزاری و نرم افزاری می باشد. جامعه آماری تحقیق که به صورت پیمایشی انتخاب شده است عبارتند از ۵۹ نفر از کارشناسان سازمان آب و برق خوزستان، جهاد کشاورزی استان و بهبهان، شرکت بهرهبرداری از شبکه های آبیاری مارون، شرکت بهرهبرداری از شبکه های آبیاری کرخه و شاوور، شرکتهای مشاوره دزآب و سازآب پردازان، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، نظام صنفی کشاورزان استان خوزستان . روایی صوری پرسشنامه با آزمون مقدماتی در سازمان آب و برق خوزستان انجام گرفت و پرسشها مورد بازبینی و تصحیح قرار گرفتند. ضریب اعتبار پرسشنامه (آلفای کرونباخ) نیز با استفاده از نرم افزارSPSS Win16 برابر۰/۷۳ بدست آمد. نتایج تحقیق نشان میدهد که عوامل عدم توجه به توسعههای غیر سازهای ( انسانی، آموزشی و ترویجی) در شبکه های بهرهبرداری، نبود تشکلهای کشاورزان به صورت خودجوش برای ارائه خدمات و نگهداری شبکه و آبگیری مزارع کوچک و متعدد از کانالهای اصلی( خرد بودن اراضی) به ترتیب بیشترین تأثیر را در کاهش شاخص بهرهوری و عوامل نگهداری کانالها و شبکه های مدرن بعد از طراحی و ساخت، تسطیح اراضی وتوجه به فرهنگ کشاورزان منطقه به ترتیب بیشترین تأثیر را در ارتقاء شاخص بهره وری داشته اند.