سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی ترافیک و ایمنی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

طیبه فردوسی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

چکیده:

اینپژوهش با هدف بررسی عوامل روانشناختی موثر بر تصادفات رانندگان پرخطر صورت گرفت روش تحقیق توصیفی از نوع پس رویدادی یا علی – مقایسه ای بود تعداد کل نمونه رانندگان شامل ۱۶۰ نفر بود که از این تعداد ۷۳نفر راننده تصادفی و ۸۷ نفر راننده غیرتصادفی به عنوان راننده پرخطر بود رانندگانی که به مرکز کنترل نامحسوس مراجعه کرده بودند ابزار پژوهش نیز در بعد شناختی: شامل آزمون توجه ودقت بونادرل، در بعد عاطفی و هیجانی: شامل پرسشنامه ویژگیهای شخصیتی مربوط به رانندگان IVPE ودر بخش رفتاری: آزمون زمان واکنش بود به منظور جمع آوری اطلاعات کلی در خصوص رانندگان تصادفی و غیرتصادفی پرسشنامه های مربوط به ویژگیهای دموگرافیک برای هریک از دو گروه تهیه تنظیم و بکارگرفته شد. یافته های تحقیق بیانگر آن بود که مقایسه رانندگان تصادفی و غیرتصادفی پرخطر در عوامل روانشناختی با آزمون t فقط درخره مقیاسهاز مان واکنش که شامل زمان های واکنش ساده انتخابی و پیچیده با حالت انتظار و راائه محرک نور و محرک صوت و پیچیده بدون حالت انتظار و محرک نور تفاوت معناداری را نشان داد