سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

پویا حیاتی – کارشناس ارشد مهندسی زلزله ، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
رضا کرمی محمدی – استادیار ، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

از سیستم های جداسازی که مابین سازه و فونداسیون نصب می شوند می توان برای حفاظت از ساختمان ها در برابر زلزله ها، استفاده کرد. جداسازهای لرزه ای با اضافه کردن انعطاف پذیری در تراز پایه برای دور کردن سازه از تشدید ایجاد شده توسط پریود قالبزلزله های معمولی، به طور قابل ملاحظه ای نیروهای لرز ای که به ساختمان های صلب وارد می شود را کاهش می دهند. کاهش سختی جداسازهای لرزه ای باعث افزایش پریود سازه ی جداسازی شده می شود و متقابلاً باعث کاهش نیروی وارده بر سازه، اما تغییرمکان های پایه افزایش یافته و نیاز به درز لرزه ای بزرگتری می باشد. در این بین شناخت عوامل تاثیر گذار بر رفتار این جداسازها بسیار مهم می باشد. در این مقاله با استفاده از نرم افزار المان محدود آباکوس، به بررسی عوامل تاثیرگذار بر روی رفتار جداسازهای لایه ای، از جمله، هندسه سیستم )ضخامت لایه های لاستیکی و قطر جداساز(، می پردازیم و در نهایت با شناخت تاثیر این عوامل پیشنهادهایی برای بهینه سازی طراحی این نوع جداساز ها ارائه می گرد