سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

هما سروش مهر – ۱کارشناس ارشد توسعه روستایی، دانشگاه تهران
پریسا جباری – کارشناس ارشد آبخیزداری، دانشگاه مازندران

چکیده:

آبخیزداریبه مجموعهای از عملیاتهای مکانیکی اطلاق میشود که با مهار و نفوذ سیلاب بر روی عرصههای آبخوان موجباحیاءکمیو کیفی منابع آب و خاک، کاهشودر برخی اردحذفخسارتهای مستقیم وغیرمستقیم محیط زیست ودرنتیجه بهینهسازی منابع طبیعیمیشود.سازههای آبخیزداری به اشکال متنوعی همچون بندهای چپری، خشکهچین، تور سنگی و ملاتی اجرا میگردد. اهمیت آبخیزداری در حفظ و نگهداری و بهرهوری صحیح از جنگلها، مراتع، تأمین آب سدها، کاهش رسوبات دریاچهها و کاهش خسارات سیلابها امری مسلم است. بنابراین با توجه به اهداف آبخیزداری در نگهداری آب و خاک کشور و هزینههای صرف شدهالزامی است دلایل ناپایداری سازههای آبخیزداری بررسی گردد. در این راستا پژوهش حاضر به بررسی چگونگی تخریب سازهها و عوامل موثر بر ناپایداری آنها در حوضه آبخیز نشر در ۸۴ میباشد. جامعه آماری تحقیق مورد نظر ۲۰۰ نفر از مهندسان آبخیزداری و ناظر بر اجرای پروژهها را – سال ۸۵ تشکیل میدهند که بر اساس فرمول کوکران تعداد ۸۰ نفر از مهندسان انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه بوده که روایی آن با استفاده از نظرات کارشناسان و متخصصان مربوطه تأیید گردید. در این پژوهش علت تخریب سازهها دستهبندی و مشخص شده و با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی، مهمترین عوامل موثر بر تخریب سازهها مشخص گردید. در پایان پیشنهادات متناسب با نتایج تحقیق ارائه خواهد شد