سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی تالاب های ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اسماعیل صادقی نژاد ماسوله – پزوهشکده آبزی پروری کشور ( آبهای داخلی ) بندر انزلی , ص.پ . ۶۶
فاطمه پیروزی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان

چکیده:

بیشه دالان در فاصله ۱۰ کیلومتری در جنوب شهرستان بروجرد بین روستاهای چگنی کش ، بوریاباف وکپرجودکی در حاشیه رودخانه تیره با مساحت تقریبی ۹۱۴ هکتار که امروزه قسمت کوچکی به صورت توده ای از درختچه های گزTamarix وعلفزارهایی که بیشتر گرز (بوریاTypha australis می باشد . دشت سیلاخور به دلیل قرارگرفتن در میان ارتفاعات دور تا دور آن سرابها و چشمه های زیادی ظهور پیدا نموده اند که رودخانه تیره را تشکیل می دهند بطوری که ماکزیمم سیلابی آن ۴۹/۷ متر مکعب بر ثانیه در سال آبی۱۳۶۵-۶۴ طی دوره آماری ۱۳۵۴-۷۵ گزارش گردیده است .از جمله این سرابها که به داخل بیشه دالان میریزند و در فصول کشاورزی مورد مصرف زراعی روستائیان اطراف آن قرار میگیرد سراب چگنی کشی ، سراب شور ، بوریا باف ، برد کل ، چنارستان میباشد . وجود رودخانه سیلاخور که در سراسر دشت جریان دارد سبب تامین آب ۴۶۸ حلقه چاه عمیق ، ۳۹۸ حلقه چاه نیمه عمیق ، ۹۸۷ رشته قنات و ۱۲۸۶ چشمه امکان که زراعت فاریاب را در حد مطلوب فراهم آورده است بطوریکه بیش از ۷۵ درصد اراضی دشت زیر کشتهای آبی قرار دارد. در سالهای اخیر میزان سطح کشت آبی از جمله کشت برنج در منطقه هر چه بیشتر شده و همین امر موجبات خشک شدن بیشه دالان را تسریح نموده است .همچنین خشکسالی در سالهای ۱۳۷۸ به بعد ونیز افزایش استفاده از آبهای جاری دشت به دلیل گسترش کشت های آبی چون برنج وخیار وغیره و نیز ازدیاد برداشت آب از لایه های سطحی از طریق چاههای مختلف در دشت از دلایل دیگر خشک شدن و تخریب بیشه دالان می باشد