سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش منطقه ای اخلاق اجتماعی از منظر قرآن و عترت

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی قمی – کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

چکیده:

انسان فطرتاً، اجتماعی است. لذا، بدون جوشیدن در ظرف اجتماع به تکامل دست نمی یابد. اعمال انسان در دو حوزه فردی و اجتماعی قابل بررسی است. ولی از آنجایی که مراتب تقرب انسانها با یکدیگر متفاوت بوده و به ظرفیت فرد وابسته است؛ رفتار های درونی و فردی در تقرب بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته و به عوامل اجتماعی آن، که نماد فرهنگ جامعه اسلامی است، کمتر پرداخته شده است. هدف کلی تحقیق، تبیین رفتارهای اجتماعی موثر در تقرب به خداست. و رهیافت آن، جلوگیری از انحرافات موجود در پاسخ به یک نیاز فطری انسان بوده که مستقیماً به کمال و سعادت او مرتبط است. این پژوهش، به روش کتابخانه ای انجام و محقق به نتایج زیر دست یافته است: ۱- قرآن و احادیث به عوامل اجتماعی تقرب اشاره نموده اند. ۲- راه تقرب به خدا منحصر نبوده و عادی ترین امور اجتماعی انسان می تواند راهی بسوی قرب الهی باشد.