سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مجید اله یاری شهراسب – دانشجوی کارشناسی ارشد
حسین مروج – دانشیار
محمود شیوازاد – استاد تغذیه طیورپردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.

چکیده:

این پژوهش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف مکمل ویتامینی بر عملکرد و خصوصیات استخوان پا در جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیرههای بر پایه گندم و جو از سن ۲۹ تا ۴۲ روزگی روی بستر انجام گرفت. در سن ۲۹ روزگی از تعداد ۵۰۴ قطعه جوجه نر گوشتی سویه راس ۳۰۸ ( ۷ تیمار و ۴تکرار) استفاده شد. تیمارها شامل: تیمار ۱ فاقد مکمل ویتامینی، تیمار ۲ حاوی ۳۳ / ۳۳ درصد مکمل ویتامینی از سن ۲۹ تا ۴۲ روزگی، تیمار ۳ حاوی۳۳/۳۳ درصد مکمل ویتامینی از سن ۲۹ تا ۳۵ روزگی و از سن ۳۶ تا ۴۲ روزگی حذف این میزان مکمل ویتامینی، تیمار ۴ حاوی ۶۶ / ۶۶ درصد مکملویتامینی از سن ۲۹ تا ۴۲ روزگی، تیمار ۵ حاوی ۶۶ / ۶۶ درصد مکمل ویتامینی از سن ۲۹ تا ۳۵ روزگی و از سن ۳۶ تا ۴۲ روزگی حذف این میزان مکمل ویتامینی، تیمار ۶ حاوی ۱۰۰ درصد مکمل ویتامینی از سن ۲۹ تا ۴۲ روزگی (تیمار شاهد)، تیمار ۷ حاوی ۱۰۰ درصد مکمل ویتامینی از سن ۲۹ تا ۳۵روزگی و از سن ۳۶ تا ۴۲ روزگی حذف این میزان مکمل ویتامینی. در سن ۴۲ روزگی، وزن گروهی و مصرف خوراک هر یک از تکرارها تعیین ومصرف خوراک، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی محاسبه گردید. در این همین مقطع زمانی از هر تکرار ۲ پرنده کشتار و پای راست هر پرنده به منظور محاسبه خاکستر، کلسیم، فسفر و استحکام آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حذف مکمل ویتامینی از سن ۲۹ تا ۴۲ روزگی، اثرمعنیداری بر فاکتورهای عملکردی و خصوصیات استخوان پا نداشت ( ۰۵ / P>0 )، لذا به نظر میرسد امکان حذف مکمل ویتامینی طی دوره پایانی وجودداشته باشد.