سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سمیرا مرزبان – کارشناس ارشد،دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مهدی بنازاده – استادیار،دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علیرضا آذربخت – استادیار،دانشگاه اراک

چکیده:

توجه به اندرکنش خاک – فونداسیون – سازه به عنوان پدیده ای موثر بررفتار دینامیکی سازه به اوایل دهه سی میلادی باز می گردد ایین نامه ATC 3-06 را می توان نخستین ایین نامه ای دانست که توصیه هایی در زمینه چگونگی لحاظ نمودن اثرات اندرکنش در روند طراحی ساختمان ها ارائه نمود امروزه با پیدایش نسل جدید ایین نامه های مبتنی بر عملکرد و گسترش کاربرد آنها در طراحی سازه ها ضرورت لحاظ نمودن اثرات اندرکنش بیش از پیش نمایانشده است به منظور مدلسازی زیرسازه خاک فونداسیون روشهای مختلفی از رهیافت های اجزا محدود والمان مرزی تا ماکرو المان های مختلف فنرهای انتقالی و چرخشی مستقل از یکدیگر بصورت متمرکز و فنرهای افقی وقائم گسترده وجود دارد.