سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سینا حاجتی ضیابری – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک دانشگاه گیلان

چکیده:

نفوذ ناپذیری در بسیاری از پروژه های عمرانی به منظور جلوگیری از نشت آب و خسارت های ناشی از آن صورت می گیرد که امروزه با توجه به روشهای نوین موجود، بررسی های دقیق تری در این مورد انجام می شود. با توجه به آنچه که در مورد ویژگی های فنی انواع روش های مطرح می گردد انواع روش های مطرح شده به تنهایییا به صورت توامان قابل استفاده می باشند بدین معنی که می توان با توجه به وضعیت و شرایط هر ناحیه از نظر عوارض طبیعی، نفوذپذیری بستر، شرایط اقتصادی و… در این مورد تصمیم گیری نمود. همانطور که ملاحظه می شود گزینه آسفالت با توجه به رتبه فنی و هزینه بالا چندان مناسب به نظر نمی رسد. در بین گزینه های باقیمانده با توجه به شرایط محل و اهداف طرح از لحاظ فنی می توان گزینه مورد نظر و مطلوب را انتخاب نمود. از آنجایی که استفاده از ژئوممبرینHDPE از سایر ژئوممبرین ها عملکرد بهتری در نفوذپذیری اندک خصوصاً در مقابل مواد شیمیایی و سرعت اجرای آن دارد استفاده از این نوع ژئوممبرین در آب بند ها ، کانال های انتقال آب، سدهای خاکی و در سازه هایی که نیاز به کنترل و بهداشتی بودن و غیر قابل نفوذ بودن آب مدنظر است توصیه میگردد. از طرفی دیگر از آنجایی که در ساخت و احداثدریاچه های مصنوعی گزینه لایروبی، هزینه احداث پروژه ای با چنین مساحتی اجرای لایه خاکی متراکم با تمهیداتی همچون اصلاح پلان و اجرای سنگچین در ساحل دریاچه جهت کنترل فرسایش ضمن حفظ محیط طبیعی محل گزینه مناسبی خواهد بود. در سایت های دفن زباله، کانال های انتقال فاضلاب صنعتی و … که گزینهبهداشتی آن مدنظر نیست ولی گزینه غیر قابل نفوذ بودن آن مدنظر است به دلیل آشنایی پیمانکاران و حتی کارگران محلی با روش نصب ژئوممبرین های قیری PBGM) و همچنین هزینه به مراتب پایینتر این نوع ژئوممبرین نسبت به سایر ژئوممبرین ها به دلیل تولید بومی آن پیشنهاد می گردد.