سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مهران لشنی زند – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان
سیدمنصور شاهرخ وندی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد
بهمن رفیع – کارشناس ارشد جغرافیای طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد
ایرج ویکرمی – مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان

چکیده:

تغییرات اقلیمی، باعث گرم شدن زمین به میزان ۱/۴ درجه سانتیگراد در قرن جاری شده است. این امر باعث تسریع و قهقرایی منابع اراضی (خاک، آب و منابع زیستی) بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک مانند کشور ایران خواهد گردید. این امر ناشی از افزایش سالانه ۱/۷ درصدی غلظت گازهای گلخانهای کربنی هواست. تنها راهکار شناخته شده، ترسیب کربن توسط اکوسیستمهای خاکی با ابزارهای مدیریتی کارا، نظیر عملیات کارآمد مکانیکی و بیولوژیکی آبخیزداری است. به منظور برآورد میزان ترسیب کربن سه حوضه بهعنوان سه سایت معرف انتخاب شد که در حوضه ریمله ۳ پروفیل، حوضه آبخوانداری ۴پروفیل و حوضه پخش سیلاب ۳ پروفیل حفر گردید. برداشت خاک از عمقهای ۰ تا ۲۵ و ۲۵ تا ۵۰ سانتیمتری انجام شد. برای تعیین جرم مخصوص ظاهری (Bd) از روش core sample استفاده شد. سپس با روش والکی- بلاک میزان ترسیب کربن در واحد سطح تعیین گردید. به طوریکه میزان ترسیب کربن در حوضه معرف ریمله ۴۵/۷ تن در هکتار، حوضه معرف آبخونداری ۴۵/۸ تن در هکتار، در حوضه پخش سیلان ۷۸/۴ تن در هکتار و در حوضه های شاهد ۲۶ تن در هکتار به دست آمد، که حوضه پخش سیلاب با ۷۸/۴ تن در هکتار بیشترین و حوضه های شاهد با ۲۶ تن در هکتار کمترین میزان ترسب کربن نشان می دهند. همچنین نتایج تجزیه و تحلیلهای آماری در محیطهای اکسل، مینی تب و SPSS نشان دهندهی اختلاف معنیداری در میزان ترسیب کربن در سایتهای معرف و شاهد میباشد. در مجموع سایت پخش سیلاب با میزان ترسیب کربن ۷۸ تن در هکتار پروژه موفقی از لحاظ ترسیب کربن با اعمال مدیریتی کارآ و انجام عملیاتهای مکانیکی و بیولوژیکی آبخیزداری است.