سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین کنفرانس پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین شریعتی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مش
سعیدرضا خداشناس – استادیار گروه آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
کاظم اسماعیلی – استادیار گروه آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

آبشستگی پدیده ایست که در اثر فرسایش بستر توسط جریان آب وحمل مواد بستر بوجود می آید. مطالعات انجام شده نشان می دهد آبشستگی موضعی اطراف پایه های پل یکی از عوامل اصلی تخریب پلها است. یکی از روشهای مهندسی محافظت ار پایهها پل در برابر آبشسستگی موضعی ایجاد شکاف روی پایه میباشد. در این تحقیق به بررسی تاثیر عرض شکاف در کاهش آبشستگی با استفاده از مدل آزمایشگاهی پرداخته شد . بدین منظور دو نوع شکاف به عرض۱/۴ و ۱/۲ قطر پایه و در دو موقعیت نزدیک بس تر و نزدیک سطح آب روی پایه استوانه ای ایجاد شد . نتایج نشان داد، ایجاد شکاف روی پایه موجب کاهش عمق آبشسنگی می گردد. استفاده از شکاف نزدیک بستر و با عرض نصف قطر پایه نسبت به % حالات دیگر تاثیر بیشتری در کاهش آبشستگی از خود نشان داد، به گونه ای که با این روش عم ق آبشستگی تا ۳۰ کاهش یافت.