سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین فرخ زاده – کارشناس ارشد گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفه
حسن هاشمی – دانشجوی دکترای مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی
بهادر نعمتی – دانشجوی کارشناسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفه
مجید هاشمی – دانشجوی کارشناسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفه

چکیده:

سیستم اکسیلاتور به دلیل داشتن مزایای زیادی از جمله تلفیق فرایندهای اختلاط ، اخته سازی و ته نشینی در یک واحد ، امکان انجام همزمان سختی زدایی و زلال سازی ، و راندمان نسبتا قابل قبول ، امروزه مورد توجه طراحان تصفیه خانه آب می باشد که علیرغم به کارگیری آن در تعدادی از مناطق کشور ، تحقیقات زیادی در خصوص عملکرد این واحد د رمقیاس واقعی وپایلوت صورت نگرفته است . در این مطالعه به منظور بررسی عملکرد سیستم اکسیلاتور در حذف کدورت با استفاده از منعقد کننده های شیمیایی (PACL و FeCl3 ) ، سیستمی در مقیاس پایلوت طراحی و در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد و ۷/۲=PH و شرایط متفاوت از نظر کدورت ، دوز منعقد کننده و زمان ماند ، بهره برداری شد. بر اساس نتایج بدست آمده ، ارتباط معنی داری بین زمان ماند و کدورت آب خروجی از پایلوت با ضریب همبستگی ( ۰/۹۸ – = r ) وجود دارد ( ۰/۰۵> p-value ) . ضمن اینکه حداکثر کارایی سیستم اکسیلاتور د رحذف کدورت ، ۹۵ درصد بوده که با تزریق ۱۰mg/l از ماده منعقد کننده FeCl3 پس از مدت زمان ۲۴۰ دقیقه ته نشینی حاصل شده است بطوریکه کدورت NTU 100 در آب خروجی به NTU 5 کاهش یافته است. بنابراین کارایی FeCl3 در حذف کدورت در اکسیلاتور بیشتر از PACL بوده سات.