سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدرضا منسوجیان – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهلران
بهرام ثقفیان – استاد دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات ت
ابوالفضل شمسایی – مدیر گروه عمران آب دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علو

چکیده:

رودخان ههایی که منشأ تأمین آب در شبک ههای آبیاری هستند یکی از منابع اصلی انتقال رسوب به این شبک هها محسوب م یشوند. در صورتی که جریان هیدرولیکی رودخانه تحت تأثیر عوامل مخرب انسانی نظیر دستبرد انسان در سیستم رژیم طبیعی رودخانه قرار گیرد، باعث فرسایش از کف و کنار هها شده و نهایتا مواد کنده شده از بستر و کنار ههای رودخانه را افزایش م یدهد. این مسئله باعث انتقال رسوب به شبک هها و نهایتا کاهش دبی جریان ورودی به شبک ههای آبیاری شده و منجر به بروز مسائل عدید های در بهر هبرداری و نگهداری این ساز هه ا خواهد ش د. در مطالعه حاضر این پدی ده با استفاده از مقایسه خروج یهای دو نر مافزارشارک و سیم در باز های از رودخانه دز ( از پل قدیم شهرستان دزفول تا سد انحرافی دز) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل بیانگر این مطلب بود که برای برخی از پارامترها همانند ضریب زبری مانینگ اختلاف معن یداری بین نتایج حاصله از دو مدل مشاهده نشد ( در مدل SSIIM مقدار n=0.031- 0.036 و مدلSHARC مقدار n= 0.037 – 0.031 نتایج حاصل از شبی هسازی همچنین نشان داد که نیمرخ عرضی مدل شده بستر رودخانه در محدودهی مطالعاتی برای هر دو نر مافزار قرابت نسبتا زیادی داشته و مقایسه نتایج حاصل از شبی هسازی نیمرخ عرضی بستر با داد هه ای مشاهدات ی ( نقش هبرداری سال ۱۳۷۹ ) گویای انطباق مطلوب آ نها اس ت. اما نر مافزارشار ک در شبی هسازی نحوه انتقال رسوب برای یک هندسه پیچیده و تعیین الگوی جریان در حالت سه بعدی ضعیف بوده و قابلیت بالایی را در تحلیل این پدیده نداشته، لذا پیشنهاد م یشود که در چنین شرایطی از مدلSSIIM استفاده شود.