سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش ملی تهویه و بهداشت صنعتی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فرشید محبی – دانشجوی کارشناسی ارشد
فرزاد ویسی – استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده:

یکی ازپارامترهای تاثیر گذار درکارایی حرارتی دیوارهای خورشیدی مورد استفاده درتهویه ساختمان ها فاصله هوایی بین جاذب و دیوارپشتی می باشد دراین پژوهش تاثیر فاصله هوایی بین جاذب و صفحه پشتی برعملکرد حرارتی دیوار خورشیدی به شیوه عددی بررسی شده است به این منظور ۶مدل دیوارخورشیدی برای فاصله های هوایی ۵و۱۰و۱۵و۲۰و۲۵سانتیمتری درنرخهای مختلف هوا ورودی درمحدوده ی ۱۸۰-۴۵m3/hr.m2 و تابشهای بازیافتی ۹۰۰-۴۰۰ وات برمترمربع درنظر گرفته شده است دراین مطالعه با استفاده ازروش عددی تاثیر فاصله های هوایی مختلف درمحدوده ی وسیعی از پارامترهای ورودی برعملکرد حرارتی دیوار خورشیدی بررسی شده است نتایج نشان میدهد که دردیوارهای خورشیدی با افزایش نرخ هوای ورودی کارایی حرارتی افزایش می یابد که این افزایش درنرخهای پایین هوای ورودی محسوس و درنرخهای بالای جریان هوا کمتر می باشد.