سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

کوثر یزدان نجاد – کارشناس ارشد عمران-زلزله، پژوهشکده ساختمان و مسکن

چکیده:

جداسازی پایه یکی از روش های مهم در مقاوم سازی لرزه ای سازه ها ست که در سال های اخیر به طور چشمگیری در حال گسترش می باشد هدف از این مقاله بررسی عملکرد سیستم های جداساز پایهLRB در کاهش میزان خرابی ساختمان های بتنی بر اساس شاخص های خرابی می باشد. بدین منظور مدل های سازه ای ۴ ۸ و ۱۲ طبقه بتنی با قاب خمشی در دو حالت گیردار و با جداسازی پایه با نرم افزار ۲۰۰۰SAP تحلیل وطراحی شده و سپس با نرم افزارIDARC Ver7 با کمک رکوردهای مختلف زلزله تحلیل های تاریخچه زمانی برای حالت های گیردار و جداسازی شده انجام شده است. نتایج نشان داده که با استفاده از جداسازی پایه مقدار شاخص خرابی سازه به میزان چشمگیری کاهش می یابد.همچنین میزان تشکیل مفاصل پلاستیک نسبت به حالت گیردار کمتر بوده و تغییر مکان طبقات نیز کاهش یافته است