سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

میلاد طاری بخش – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران راه و ترابری
مسعود طاری بخش – مربی گروه عمران – سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
محمدسعید منجم – دکترای عمران راه و ترابری

چکیده:

کشور ایران مهد یکی از قدیمی ترین تمدنهای جهان است و از نظر معماری و مهندسی ساختمان چه در دوره قبل از اسلام به ویژه در عهد ساسانیان و چه بعد ا زاسلام دارای شاهکارهایی بوده است که بخشی از آن امروز هم باقی است و جزو گران بهاترین میراثهای فرهنگی کشورمان محسوب می شوند حفظ و صیانت از این ثروتهای ملی که هویت فرهنگی تاریخی و قومی ماست اهمیت خاصی دارد و درصدر برنامه های دولت قرارگرفته است دراین بین مهمترین عاملی که می تواند باعث از بین رفتن این ابنیه تاریخی و قدیمی شود بحرانهای طبیعی و از جمله زلزله می باشد برخلاف ساختمانهای آجری و خشتی روستایی که در زلزله مخرب تاب مقاومت ندارند بسیاری از بناهای تاریخی و باستانی ممکن است بتوانند زلزله های نسبتا قوی راهم تحمل کرده و با وجود خسارات جزئی پایداری کلی خود را حفظ نمایند بنابراین هدف این مقاله این است که با ارزیابی رفتار این بناها در برابر زلزله و همچنین شناخت نقاط ضعف و ارائه روشهایی برای بهسازی لرزه ای آنها گامی مثبت در راستای حفظ و حراست ازاین بناها بردارد.