سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نرگس خمدی – دانشگاه کشاورزی پیام نور
عبدالرضا باقری – استاد دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

آزمایش حاضر در سال زراعی ۸۷-۸۶ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی مشهد با کاشت پاییزه ۱۹ ژنوتیپ عدس به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. گستره درصد بقاء در میان ژنوتیپ ها از ۶۱ تا ۹۷ درصد متفاوت بود. ژنوتیپ های۲۰ MLC و ۲۹ MLC12 ، MLC با بیش از ۹۵ درصد بیشترین درصد بقاء را دارا بودند. در میان ژنوتیپ های مورد آزمایش، عملکرد دانه از ۲۸ تا ۱۶۶ گرم در متر مربع متغیر بود . در این میان ژنوتیپ های MLC29 توده محلی رباط وMLC20 به ترتیب با ۱۶و ۱۲۹ و ۱۲۷ گرم در مترمربع بیشترین مقدار عملکرد دانه را دارا بودند. بین عملکرد دانه با درصد بقاء، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، تعداد دانه در غلاف و وزن دانه در بوته همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت . همبستگی وزن صد دانه باعملکرد دانه منفی و معنی دار بود و ژنوتیپ هایی با وزن صد دانه کمتر عملکرد بیشتری داشتند. کشت پاییزه عدس با استفاده از ارقام مقاوم به سرما که عملکرد خوبی نیز داشته باشند می تواند منجر به عملکرد بیشتر، افزایش سطح زیر کشت و تولید این محصول پروتئینی در مناطق سردسیر شود