سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسن زیاری – دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران و رئیس مرکز تح
حسن دیواندری – دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشگاه علم و صنعت ایران
سیدمحمد لواسانی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده فنی دانشگاه تهران

چکیده:

از مهم ترین مسائلی که باید در حین تهیه مخلوطهای آسفالتی به آن توجه نمود، مشکل جداشدگی میباشد. جداشدگی در واقع جدا شدن نامطلوب بخشی از سنگدانههای مخلوط از سایر سنگدانهها و یا از مخلوط قیر و سنگدانه میباشد. ایجاد جداشدگی در مخلوطهای آسفالتی، کیفیت روسازی حاصل را به شدت پایین آورده و به طور کل خواص آسفالت را تحت تأثیر قرار میدهد. این تأثیرات بر میزان ضریب برجهندگی و مقاومت کششی در حالت خشک، نسبتاً زیاد میباشد. جداشدگی ممکن است در بین سنگدانهها و پیش از مخلوط کردن آنها با قیر (هنگام تهیه دپو و حمل مصالح سنگی به کارخانه) و یا پس از ساخت مخلوط آسفالتی (هنگام حمل آسفالت و یا تخلیه آن در محل مورد نظر) رخ دهد. بنابراین در تمام مراحل تهیه مصالح سنگی، ساخت و حمل آسفالت باید روشهای کاهش جداشدگی را بررسی و اعمال نمود. در این مقاله، ضمن ساخت نمونههای آسفالتی برای بررسی اثر جداشدگی بر روی پارامترهای مکانیکی آن، نکات و الزامات لازم برای اطمینان از جلوگیری از رخداد جداشدگی و پیشگیری این مشکل مورد بررسی قرار میگیر