سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

فاطمه ترابی – دانشجوی فوق ایسانس مهمدسی معماری گرایش فناوری دانشگاه علم و صنعت ایر

چکیده:

مصرف انرژی در چند دهه اخیر به طور سرسام آوری افزایش یافته که این افزایش از یکطرف نشانه رشد اقتصادی بوده و بیشتر به گردش افتادن چرخهای صنعت و از طرف دیگر به دلیل قیمت ارزان انرژی صورت می گیرد و به همین دلیل صاحبان صنایع و مصرف کنندگان خصوصی در کشور ما در پی صرفه جویی و استفاده منطقی از آن نبوده اند. در بحران انرژی در سالهای ۱۹۷۴ به بعد که با بالا رفتن قیمت نفت خام و قیمت انرژی بطور کلی روند مصرف انرژی کمی تغییر کرد و در کشورهای بدون نفت در مصرف آن بصورا سیستماتیک تر عمل نمودند. به همین دلیل ممالک مصرف کننده انرژی در جهت جایگزینیهای انرژی های جدید انرژی فسیلی و صرفه جویی در مصرف انرژی و بهره برداری بهتر از انژیهای موجود گام برداشته اند. استفاده منطقی از انرژی در رئوس اصلی کار کشورهای فاقد انرژی فسیلی قرار گرفت و بر آن شدند که در یکیاز مراکز اصلی مصرف انرژی یعنی ساختمانهای مسکونی ، مسئله بهینه کردن کصرف انرژی را جدی بگیرند . با توجه به ترازنامه انرژی سال ۱۳۸۲ مصرف انرژی در بخش خانگی ایران حدود ۳۶ درصد کل مصرف انرژی می باشد که صرفه جویی حدود ۳۰درصد در آن رقم بسیار قابل توجهی خواهد بود. با توجه به اینکه کشور ما از صادر کنندگان انرژی به کشورهای مختلف است لذا مصرف کنندگان در پی صرفه جویی و یا استفاده منطقی از آن نیستند. جهت جلوگیری از روند مصرف بی رویه انرژی در ایران یکی از اقدامات کنترل ساختار ساختمانهای جدید مسکونی می باشد که باید تحت شرایط معینی که در آن کاهش مصرف انرژی مدنظر باشد صورت بگیرد. در مورد ساختمانهای فعلی که در حال استفاده می باشد و از نظر مصرف انرژی در وضعیت خوبی قرار ندارند باید تعمیرات اساسی در آنها انجام شده و یا اصولی در آنها پیاده شده که از نظر مصرف انرژی منطقی گردند.