سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ندا آذری دودران – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های دریایی
حبیب حکیم زاده – دانشیار دانشگاه صنعتی سهند
راضیه مهرزاد –

چکیده:

آبشکن بخشی ازمقطع رودخانه را محدود می کند و برروی ساختار حرکتی جریان درمجاورت آن تاثیر قابل ملاحظه ای دارد سرعت متوسط و دبی درواحد عرض درمحل سازه افزایش می یابد که این امر سبب آبشستگی بیشتر جریان دراطراف سازه می شود بنابراین تغییر الگوی جریان بوجود آمده دراطراف سازه و شکل گیری گردابه ها برروی مصالح بستر باعث ابشستگی موضعی اطراف آبشکن می شود. ایجاد شیب دردیواره آبشکن باعث ضعیف تر شدن جریان رو به پایین می شود ودرنتیجه باعث کاهش آبشستگی موضعی می گردد همچنین استفاده از شیب درآبشکن به دلیل افزایش عرض عبوری جریان درنواحی نزدیک تر به سطح آب جریانی که دارای حداکثر سرعت رداین نواحی می باشد را به سهولت بیشتری از اطراف سازه عبور میدهد و با کاهش فشاردینامیکی درقسمت فوقانی آبشکن جریان رو به پایین ضعیف تری درجلوی آبشکن ایجاد می کند که نتیجه امر کاهش عمق آبشستگی خواهد بود.