سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سامان عباسی چناری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه ۱ های آبی، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر
عبدالمجید متین فرد – دانشجوی کارشناسی ارشد ساز ههای آبی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
جواد احدیان – استادیار گروه ساز ههای آبی، دانشگاه شهید چمران، اهواز

چکیده:

ساماندهی سواحل رودخان ه بویژه در قو سها، یکی از مسائل مهم در مهندسی رودخانه است. آبشکن سازه هیدرولیکی ساد های است که برای ساماندهی رودخان هها در قوس یا مسیر مستقیم و کنترل فرسایش و حفاظت از سواحل رودخانه استفاده م یشود. از جمله مسائل مهم در طراحی آبشک نها، بررسی آبشستگی موضعی دماغه آ نها است که به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گرداب ههای قوی ب هوجود م یآید. در این مقاله، الگوی جریان اطراف یک دسته آبشکن نفوذ ناپذیر با فواصل معین در قوس، به ازای دب یهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت. که م یتواند در طراحی مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس آزمای شهای انجام شده با افزایش عدد فرود جریان، محدوده سرع تهای ماکزیمم ایجاد شده در دماغه آبشک نها افزایش م ییابد. محدوده سرع تهای ماکزیمم و در نتیجه میزان آ بشستگی بترتیب از آبشکن اول در زاویه ۳۰ درجه به سمت آخرین آبشکن در زاویه ۹۰ درجه ازقوس و در جهت جریان سیر نزولی دارد و جریان با رسیدن به آبشکن انتهایی، تقریبا تمامی آشفتگی و تلاطم خود را از دست م یدهد.