سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بتن سبک

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عباس مجدی – استادیار دانشکده مهندسی معدن، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران
محمد شکرچی زاده – سرپرست انستیتو مصالح ساختمانی، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران
احمد جعفری – استادیار دانشکده مهندسی معدن، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران
نیکلاس علی لیبر – مدیر پژوهشی انستیتو مصالح ساختمانی، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه ت

چکیده:

وقتی بتن به عنوان یک ماده ترکیبی تحت اثر نیروهای فشاری قرار می گیرد، این نیروها به نسبت سختی اجزای تشکیل دهنده بتن توسط آنها تحمل می شود. در بتن معمولی چون عمدتا فاز خمیر سیمان ضعیف تر از سنگدانه است، عامل محدود کننده مقاومت بتن، مقاومت ملات است. اما در مورد بتن سبکدانه، معمولا مقاومت سبکدانه ها از ملات کمتر است، عامل محدود کننده مقاومت بتن، سبکدانه ها هستند. در بتن سبکدانه پارامتری به عنوان ظرفیت مقاومتی مطرح می گردد، به این صورت که قبل از رسیدن مقاومت بتن به ظرفیت مقاومتی، سبکدانه ها اثر کاهنده مشخصی در مقاومت بتن ندارند؛ ولی پس از عبور مقاومت بتن از آن حد، به دلیل ایجاد و گسترش ترک در فاز سبکدانه، با افزایش مقاومت ملات، مقاومت بتن افزایش چندانی پیدا نمی کند. مقدار ظرفیت مقاومتی بتن سبکدانه و رفتار آن پس از ظرفیت مقاومتی، تاثیر اساسی در توجیه اقتصادی برای استفاده از سبکدانه مشخص، در ساخت و تولید بتنی با مقاومت تعیین شده دارد. در این تحقیق، ظرفیت مقاومتی یکی از سبکدانه های طبیعی معمول ایران (اسکریا)، بررسی و با نتایج تحقیقات قبلی درباره ظرفیت مقاومتی سبکدانه پومیس، مقایسه شده است. منحنی نتایج نهایی نشان می دهد سبکدانه اسکریا نسبت به سبکدانه پومیس از ظرفیت مقاومتی بالاتری برخوردار است و قابل استفاده در ساخت بتن سبکدانه سازه ای می باشد.