سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

الهام موحد – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران و دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه، مراغه،ایران
امیر علی فرجی – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران، دانشگاه گیلان (بین الملل)، گیلان، ایران
زهره صفری – کارشناس کامپیوتر؛مرکز آموزشی فجر، ابهر، ایران

چکیده:

بتن خود تراکم یکی از معنی دارترین پیشرفت ها در فناوری بتن در سال های اخیر است. توانایی پرکنندگی فوق العاده ای دارد که می تواند آرایش لانه زنبوری را در مرحله ی تولید کاهش دهد و ساختارهای بتنی با کیفیت بالا ایجاد کند ، مهم ترین ویژگی این بتن آن است که نیاز به تراکم نداشته و تحت وزن خود در قالب، جای می گیرد. واضح است که این ویژگی مهم، کاربردهای فراوانی را برای این بتن ممکن می سازد که یکی از آنها تسهیل در امر بتن ریزی و افزایش سرعت ساخت وسازهای بتنی با کیفیت و دوام بالا می باشد.لذا خواص و ویژ گیهای بتن خودتراکم، ایجاب می کند تا طرح اختلاط این نوع بتن، با مقاومتهای مختلف، با استفاده از الگوریتمهای داده کاوی مورد بررسی و پژوهش قرار گیرد و نتیجه آن بدست آوردن طرح اختلاط بهینه در رنج مقاومتهای فشاری مختلف برای این نوع از بتن می باشد.