سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

هستی فتوتی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طب
مولود چرم زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طب
عبدالعظیم آجیلی – استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی
سیدعطااله نوربخش – کارشناس زراعت و اصلاح نباتات

چکیده:

مسئله بیکاری طی سال های اخیر در زمره مهمترین تهدیدهای امنیت و توسعه ملّی مطرح شده است.کارشناسان،صاحب نظران و دولت مردان همگی از بیکاری م یگویند، ولی برنامه کارآمدی که به رویارویی با این مسئله بپردازد و همه ابعاد آن را تحت پوشش قرار دهد و پیامدهای منفی آن را کنترل کند تاکنون اجرا نشده است. در این میان مسئله بیکاری دانش آموختگان آموزش عالی از حساسیت و اهمیت بیشتری برخوردار است چرا که هر سال بخش قاب لتوجهی از منابع انسانی و محدود کشور صرف تربیت این گروه می شود و در درجه بعدی طی ده ههای اخیر به نحو فزایند های، سطح پیشرفت و توسعه هر کشوری تحت تأثیر نحوه استفاده از سرمای ههای انسانی قرار گرفته است و دانش آموختگان مظهر و نمونه اعلای سرمایه های انسانی جامعه محسوب می شوند. متأسفانه دان شآموختگان دانشگاهی در بخش کشاورزی، وضعیتی بسیار نامطلوب تر نسبت به سایر رشت هها دارند. به علاوه مشکل بیکاری را نم یتوان با اقدامی ضربتی و با تجویز یک نسخه مرتفع کرد. بلکه این امر مستلزم برنامه ریزی درازمدت و توجه به جنبه های مختلف از جمله توسعه روستایی، صادرات، توسعه صنعت و غیره است.در این میان یکی از روش های حل مشکل بیکاری ترویج و تشویق فرهنگ خوداشتغالی است. از سوی دیگر در ایران خوداشتغالی به ویژه در میان دانش آموختگان دانشگاهی هنوز رایج نشده است و متأسفانه اغلب دانش آموختگان در جستجوی استخدام در دستگاه های دولتی و شرکت های بزرگ هستند. بنابراین یکی از چالش های اساسی و عمده آموزش عالی ایران در بخش کشاورزی، توسعه کارآفرینی و خوداشتغالی در میان دانشجویان و فارغ التحصیلان آن خواهد بود. این مقاله درصدد است که به بررسی اهمیت خوداشتغالی و کارآفرینی در زمینه کشاورزی و چگونگی دستیابی به ارتقاء و خلق خوداشتغالی و کارآفرینی در بین دان شآموختگان کشاورزی را بررسی و در این زمینه راهکارهای لازم را ارائه م ینماید