سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدمهدی خبیری – هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خورموج، دانشجوی مقطع دکتری شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
سعید ملکی – دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

الگو ها و معیارهای بسیاری با توجه به تعدد ثعاریف و نوع نگاه و نگرش به پایداری و توسعه پایدار شهری قابل بررسی است . یکی از ارکان ساختاری در الگوهای توسعه پایدار شهری وجود فضاهای عمومی فعال و سرزنده می باشد که شهروندان بتوانند در بستر مناسبی که فراهم شده حضور، فعالیت و تعامل داشته باشند و زمینه را برای ایجاد شهر فرهنگی در راستای توسعه پایدار فراهم آورند. در جوامع کنونی بدلیل روابط پیچیده و کیفیت زندگی شهری که منتهی به عدم تداوم استقرار در فضاهای عمومی شهر شده است، امکان استمرار توسعه پایدار وجود ندارد . از عوامل شناخته شده مؤثر در این مقوله عدم رضایتمندی شهروندان از فضاهای عمومی شهری ، عدم توانایی فضاهای شهری در بهره گیری از الگوها و ابزارهای مناسب تأثیرگزار بر سلامت روانی جامعه و ایجاد انگیزه حضور و استفاده و نیز بی توجهی به دغدغه های روانی زندگی مدرن شهری شهروندان است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر هنر و اختصاصا موسیقی و آواهای طبیعی درجهت فراهم نمودن عوامل شادی آفرین در جامعه جهت بالابردن رضایتمندی و استمرارحضور شهروندان از محیط های عمومی شهری درحین گذران زندگی و همزمان با انجام فعالیتهای روزمره است. ما معماران و شهرسازان در صورت شناخت ابعاد مختلف طراحی فضاهای شهری و در کنار آن توجه به خصیصه های گوناگون هنر بویژه موسیقی از یک سو و بکارگیری پتانسیل های نامحدود نهفته در طبیعت از سوی دیگر، بطور قطع می توانیم زمینه توسعه پایدار شهری را با ایجاد آرامش روانی ، کمک به برقراری ارتباط روانی صحیح شهروندان ، بالا بردن سطح رضایتمندی شهروندان و ایجاد حس تعلق به محیط های شهری فراهم کنیم. نوازش روح انسان توسط آوای نسیم ملایمی که در بین فضاهای مصنوع و دست ساز بشر، پیچیده و با صدای پرندگان هم آوا شده و یا همنوایی صدای پای شهروندان با صدای بارش باران، خلق موسیقی است که هر چند ساخته دست بشر نیست ولی ریتم، ملودی و هم آوایی خود را از ذوق، خلاقیت، دوراندیشی و توجه انسان به جنبه های گوناگون روانشناسی محیطی و طراحی فصاهای شهری کست کرده و نتیجه ای جز سلامت روانی و بدنبال آن ایجاد، تقویت و تسریع روند پایداری شهری ندارد . در راستای نیل به این هدف از روش های کتابخانه ای و تحلیلی و استفاده از نظر صاحبنظران فن جهت استنتاج پاره ای نتایج در قالب شیوه های کلی که شامل راهکارهای کالبدی بصری، جامعه شناختی، روانشناختی و زیست محیطی استفاده شده است .