سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عادل ساکی – دانشگاه شهید چمران اهواز- گروه زمین شناسی

چکیده:

منطقه بلندپرچین در شمالغرب ایران تحت تاثیر دگرگونی ناحیه ای و مجاورتی قرا گرفته است. ریز ساختها، سیماهای پتروگرافی روابط صحرایی نشان می دهد که کمپلکس دگرگونی بلندپرچین حداقل دو فاز( ۱D و ۲ D ) دگرشکلی را تجربه کرده است. دگرگونی فاز ۱M و ۲M ناحیه ای و دگرگونی فاز ۳M مجاورتی می باشد که بر دگرگونی ناحیه ای اثر گذاشته است. مجموعه کانیهای اوج دگرگونی ناحیه ای ۲M عبارتند از: مسکوویت، بیوتیت، گارنت، استارولیت، آندالوزیت و سیلیمانیت. فشار و دمای دگرگونی های کمپلکس ماهنشان در منطقه بلند پرچین به منظور تعیین گرادیان ژئوترمال پوسته و نوع دگرگونی با استفاده از روشهای تعادلات فازی چندگانه، ترمومترهای تبادل کاتیونی و واکنشهای انتقالی محض، مشخص گردیده است. دما و فشار دگرگونی ۱M به ترتیب ۴۲۰ تا ۴۵۰ درجه سانتیگراد و ۳ تا ۴ کیلوبار می باشد. دگرگونی ۲M (وج دگرگونی ناحیه ای) دمای ۶۰۰ تا ۶۲۰ درجه سانتیگراد و فشار ۵ تا ۷ کیلوبار را نشان می دهد. همچنین دما و فشار برای دگرگونی ۳M (دگرگونی مجاورتی) به ترتیب ۵۲۰ تا ۵۶۰ درجه و ۲ تا ۳/۵ کیلوبار می باشد. گرادیان حرارتی محاسبه شده برای اوج دگرگونی ناحیه ای – ° C km 25-28/51 میباشد که با دگرگونی نوع بارووین سازگاری دارد. جایگاه تکتونیکی دگرگونی مرتبط با قوس قاره ای می باشد.