سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بهروز سبحانی – استادیار گروه جغرافیای طبیعی گرایش (اقلیم شناسی) دانشگاه محقق اردبیلی
اکبر گل دوست – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته اقلیم در برنامه ریزی محیطی دانشگاه محقق ا
مجتبی عمرانی دورباش – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

بیشتر شاخص هایی که در تجزیه و تحلیل تأثیر اقلیم بر گردشگری استفاده می شود، فقط در یک بخش اقلیم به صورت تک پارامتری خلاصه شده است. در الی که یک شاخص ترکیبی، تأثیر بخش وسیعی از پارامترهای اقلیمی بر توریسم را مشخص می کند. متداولترین این شاخص ها، شاخص اقلیم گردشگری (TCI) می باشد. در این مقاله با استفاده از شاخص TCI به بررسی توزیع زمانی شرایط اقلیم گردشگری در ایستگاه های شهرستان اردبیل، رشت و یزد (به ترتیب به نمایندگی از استان های اردبیل، گیلان ویزد) پرداخته شده است. شاخص مورد نظر با استفاده از پارامترهای اقلیمی میانگین دمای روزانه، میانگین حداکثر ماهانه دمای روزانه، میانگین رطوبت نسبی روزانه، حداقل رطوبت نسبی، بارش به میلی متر، کل ساعات آفتابی و سرعت باد به کیلومتر در ساعت محاسبه شد و نتایج نشان داد که ماه های آوریل، می، ژوئن، جولای، آگوست و سپتامبر بهترین زمان برای گردشگری در هر سه استان می باشد. نکته مهم در مورد شاخص TCI در این پژوهش این بود که ایستگاه یزد را در فصول گرم سال دارای شرایط مطلوب اقلیم گردشگری و همپای ایستگاه اردبیل قرار داد در حالی که ایستگاه اردبیل در این فصول شرایط خنک و مطلوبتری نسبت به ایستگاه یزد دارد.