سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

معصومه عطایی – دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی

چکیده:

در یک پروژه آبیاری انتخاب روش آبیاری مناسب نقش بسیار با اهمیتی در موفقیت آن پروژه ایفا میکند. طراحی و بهره برداری هر طرح آبیاری،تنها به شرایط متغیر زراعی و فیزیکی بستگی ندارد.بلکه ترکیب ویژه ای از عوامل انسانی ،اقتصادی و غیره نیز در این امر دخیل می باشند. بنابراین برای ارتقاء یا اصلاح روش های آبیاری باید به خوبی مورد شناسایی و استفاده قرار گیرند.دراین مقاله با استناد به روش کتابخانه ای به این نتیجه دست یافته ایم که،به طور ایده آل ،درسیستمهای آبیاری ،آب باید به میزان مورد تقاضا،و به صورتی تنظیم شده متناسب با نیاز آبی محصول و با هدف جلوگیری از تلفات ،شور شدن زمین و بالا آمدن سطح ایستابی در اختیار قرار گیرد. آبیاری بیش از حد و بی رویه زمین موجب اشباع خاک و جلوگیری از تهویه آن ،افزایش تبخیر و شور شدن خاک،و غیره که همگی مانع رشد طبیعی ریشه و فعالیت های میکروبی می شود. کارایی در ایران پایین می باشد