سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سعیده ملکی نجف آبادی – پژوهشکده تالاب بین المللی هامون
وحید راهداری – عضو هیئت علمی دانشگاه زابل
حسین حبیبی – دانش آموخته کارشناسی محیط زیست
مهدی عبدلی – دانش آموخته کارشناسی محیط زیست

چکیده:

تالاب هامون به عنوان بزرگترین دریاچه آب شیرین ایران یکی از مهمترین زیست گاه های پرندگان مهاجر و بومی آبزی و خشکی زی محل تلاقی ۳ ناحیه جغرافیای زیستی پالئارتیک نیمه شمالی ایران و آفریقایی نیمه جنوبی ایران و ایندومالایان استان سیستان و بلوچستان می باشد بنابراین بسیاری از گونه های پرندگان با خواستگاه های متفاوت و گونه های زیادی از پرندگان در معرض خطر دراین ناحیه زمستان گذرانی و جوجه آوری می کنند تالاب هاموندر صورتیکه مملو از آب باشد با قطع ورودی هیرمند به دلیل سرعت زیاد تبخیر ۴ متردر سال در کمتر از یکسال بی آب می شود از این لحاظ چاه نیمه ها که گودالهای طبیعی و از مصبهای رودخانه هیرمند می باشد بسیار اهمیت دارند چاه نیمه ها سه حفره یا سه گودال طبیعی درکنار رودخانه هیرمند می باشد که در تراسهای دوره کواترنری حفر شده است این مخازن در جنوب شرقی سیستان و در حاشیه مرز ایران و افغانستان قرار گرفته است.