سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهری صفاری – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی- دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

منشأ پیدایش یونجه، ایران بوده است و هم اکنون کشت آن به طور وسیعی در ایران متداول است، یونجه بمی بالاترین سطح کشت را در استان کرمان داراست، هدف از این آزمایش تعیین روابط بین کمبود آب و تعییرات حاصل در شاخص های فیزیولوژیکی یونجه بمی بود. این گیاه می تواند در مناطق خشک و نیمه خشک، با کمبود آب، علوفه ای با کیفیت بالا تولید کند. سه سطح مختلف آب خاک شامل الف: شاهد یا بدون خشکی(S) حاوی حدود ۲۰% رطوبت خاک (گرم/گرم)، ب: خشکی متوسط(S2)، حاوی حدود ۱۴% رطوبت خاک(گرم/گرم)، ج: خشکی شدیید(S3)، حاوی ۱۰% رطوبت خاک (گرم/گرم)در نظر گرفته شدند. کاهش روزانه تبخیر در گیاهان گروه S3 نسبت به گروه S1 (شاهد) حدود ۳۰۰ میلی لیتر در روز بود. این گیاهان دارای مقاومت روزانه ای بالاتری نسبت به گیاهان شاهد و تحت خشکی متوسط بودند. وزن خشک و وزن اندامهای هوائی در گیاهان گروه S3 و S2 نسبت به گیاهان شاهد به ترتیب حدود ۷۰% و ۵۰% کاهش یافت. نسبت برگ به ساقه در گیاهان تحت خشکی شدید، خشکی متوسط و شاهد به ترتیب ۱/۴، ۱/۲ و ۹۰% بود که می توانند به دلیل افزایش ذخیره کربوهیدرات در ریشه نسبت به اندامهای هوائی، خصوصاَ برگ باشد.