سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مریم جاویدی شیروان – دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور
ناصر عالم زاده انصاری – دانشیار گروه باغبانی دانشگاه شهید چمران اهواز
محمد امین ریسمانباف – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم باغبانی دانشگاه شهید چمران
فرزانه اکبری – دانش آموخته کارشناسی دانشگاه شهید چمران

چکیده:

ارقام مختلف گوجهفرنگی نقش عمدهای برای تولید محصول در شرایط مختلف دارند که برای اهداف متفاوتی بکار میروند. سرمای اول فصل کشت بهاره در استان خوزستان، رشد و نمو نشا گوجهفرنگی را محدود میکند. بنابراین ارقام گوجهفرنگی مقاوم به سرمای اول فصل کشت بهاره در منطقه خوزستان برای تولید محصول اقتصادی لازم است. به منظور شناسایی ژنوتیپهای سازگار با شرایط کشت بهاره، پژوهشی در مزرعه تحقیقاتی گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز در سال زراعی ۱۳۸۸-۱۳۸۷ در قالب طرح کاملاً تصادفی بر روی ۴۰ ژنوتیپ گوجهفرنگی انجام شد. در این پژوهش، صفات مورد ارزیابی سطح و تعداد برگ، وزن تر و خشک ساقه، وزن تر و خشک ریشه در هفته هفتم پس از کشت و زمان تشکیل گل آذین اول بودند. نتایج نشان داد که میان ارقام و ژنوتیپها تفاوت معنیداری دیده شد. در بین ژنوتیپهای مختلف، بیشترین وزن تر و خشک اندام هوایی را ژنوتیپ Cal gn3(2/74 و ۰/۲۱ گرم) ، بیشترین وزن تر و خشک ریشه را بترتیب ژنوتیپ Cal gn3(1/21 گرم) و ژنوتیپهای M64 و ۶۱۸۹ و Sto (0/08 گرم) دارا بودند. ژنوتیپ شماره ۴۴ با متوسط ۸/۲۴ برگ و ۸۹ روز زمان و ژنوتیپ شماره ۲۱ با متوسط ۵/۸۲ برگ و ۶۳/۹۲ روز زمان برای ظهور گل آذین اول، به ترتیب ژنوتیپهایی دیررس و زودرس بودند.