سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت، آینده نگری، کارآفرینی و صنعت در آموزش عالی

تعداد صفحات: ۲۷

نویسنده(ها):

ابراهیم صالحی عمران – دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه مازندران بابلسر، دانشگاه مازندران
اقدس عالیشوندی – کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی
بهروز کاوه ئی –

چکیده:

آموزش عالی محور اصلی توسعه است، از این رو نیازمند توجه بنیانی و برنامه ریزی مبتنی بر توانمندیهای ذاتی خود است، همچنین محل تولید و انباشت دانش و ابزار اصلی انتقال میراث فرهنگی شمرده می شود. این نهاد یک نقطه کانونی که پیشرفت جوامع را در سایر زمینه ها نیز تضمین می کند، در این نظام از یک سو خرسند می توان بود که هر روز بر شمار دانشگاه ها و دانشجویان افزوده می شود و باعث بسط فرصت های آموزشِ و عدالت آموزشی می گردد. و در عین حال این نظام می تواند بر نابرابری های موجود بیافزاید و دور باطل نابرابری های اجتماعی و فرهنگی را همچنان باز تولید کند. سیاست بومی گزینی در ایران، دانشگاه را از عدالت آموزشی و فرصت آموزشی برابر به سوی نابرابری سوق می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد نظری و آماری پذیرش دانشجوی بومی در سال ۱۳۸۸ و ۱۳۸۷ در دوره های مختلف (روزانه، شبانه، پیام نور، غیر انتفاعی) و به تفکیک جنسیت در کل استانهای کشور انجام شده است. ابزار پژوهش از اسناد و مدارک سازمان سنجش آموزش کشور استفاده شده و نمونه، کل داوطلبان پذیرفته شده بومی سال ۱۳۸۸ و ۱۳۸۷ بوده است. نتایج پژوهش حاکی از افزایش تعداد داوطلبان بومی (در دوره های مختلف) سال ۱۳۸۸ نسبت به سال ۱۳۸۷ می باشد. در آزمون سال ۱۳۸۷ از تعداد ۱۳۳۱۸۲۵ نفر شرکت کننده که ۸۴۴۰۷۵ نفر زن و ۴۸۷۷۵۰ نفر مرد بوده اند. ۳۲۶۴۹۷ نفر پذیرفته شده بومی بوده اند (۷۴/۷%) که تعداد پذیرفته شدگان بومی زن ۲۱۷۲۷۶ نفر (۷۸/۱۱%) و تعداد پذیرفته شدگان مرد بومی ۱۰۹۲۲۱ نفر (۶۸/۷۳%) بوده است. و در آزمون سال ۱۳۸۸، از تعداد ۱۲۲۷۸۵۴ نفر شرکت کننده که ۷۶۴۵۳۶ نفر زن و ۴۶۳۳۱۸ نفر مرد بوده اند؛ ۳۸۹۳۲۵ نفر پذیرفته شده بومی بوده اند (۷۳/۹% که تعداد پذیرفته شدگان بومی زن ۲۵۳۵۳۰ نفر (۷۶/۸۰%) و تعداد پذیرفته شدگان مرد ۱۳۵۷۹۵ نفر (۶۹/۰۵%) بوده است. نتایج نشان داد که در آزمون سال ۱۳۸۸ نسبت به سال ۱۳۸۷، ۸% کاهش بومی گزینی به چشم می خورد.