سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناسی و علوم تربیتی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سارا محمدحسینی – کارشناس ارشد روانشناسی
حامد برماس – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
علیرضا کیامنش – استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

بی شک می توان مرحله نوجوانی را بهعنوان آستانه شکل گیری شخصیت فردی از مهمترین مراحل رشد شخصیت دانست مرحله ای که چه درحیطه تجربی و چه درحیطه نظری نقطه اوج به حساب می آید زیرا دراین دوره است که فرد به آگاهی ضروری می رسد که به شناخت وی نسبت به موقعیتش درجهان اطراف منتج می گردد علم روانشناسی این شناخت را دراصطلاح هویت یابی مورد مطالعه قرار میدهد اصطلاحی که به مرور یکی از سرفصل های کلان را درمباحث نظری روانشناسی به خود اختصاص داده است تاکنون پژوهشهای زیادی با هدف بررسی وضعیت هویتی نوجوانان کشورمان صورت گرفته است غرایی و همکاران در۱۳۸۲ درپژوهش خود درباره سنجش وضعیت هویتی نوجوانان تهرانی با نمونه ۴۶۷ نفر از نوجوانان تهرانی ۲۳۵/۲۳۲پسردختر از چهار منطقه آموزش وپرورش تهران به این نتیجه دست یافتند که نوجوانان تهران از نظر هویت ایدئولوژیکی و میان ی بیشتر از همه دروضعیت مهلت مجاز و کمتر از همه دروضعیت اکتساب بوده اند دروضعیت هویت دختران و پسران تفاوت معنی دار دیده شدها ست شکل گیری هویت مانند دیگر مراحل رشدی از عوامل متعددی تاثیر می پذیرد که یکی از این عوامل و اصلی ترین ان ابتدا خود فرد است و سپس محیط اطراف آن و از جمله عوامل محیطی تاثیر گذار درروند شکل گیری هویت خانواده است.