سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی اقتصاد سنجی، روشها و کاربردها

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

محمد بهمن – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه مازندران
رمضان حسین زاده – دانشجوی دوره دکتری علوم اقتصادی دانشگاه مازندران
مسلم رحمانیان – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه مازندران
عباس عزیزی – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه مازندران

چکیده:

هدف غایی سیاست پولی دستیابی به ثبات قیمت ها و تولید بالا است. در این راستا، بانک مرکزی عموماً با تغییر نرخ بهره و یا نرخ رشد پایه پولی اقدام به اعمال سیاست می کند. یکی از قاعده های شناخته شده در زمینه هدایت سیاست پولی، قاعده تبلور است که بر پایه ی آن بانک مرکزی با توجه به انحراف تولید و انحراف تورم از هدف های مربوطه، اقدام و کاهش یا افزایش نرخ بهره می کند. در این مقاله، سیاست های پولی از نظر سازگاری با قاعده تیلور گسترش یافته به کمک روش همجمعی، بر پایه داده های ایران برای دوره زمانی ۱۳۵۷ تا ۱۳۸۷ مورد ارزیابی قرار می گیرد. نتایج تجربی حکایت از آن دارد که مقامات پولی نسبت به انحراف تولید واکنش مناسب از خود نشان می دهند؛ ولی نسبت به انحراف تورم واکنش سازگاری ندارند.