سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدمحسن رضوی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه جغرافیا، دانشگ

چکیده:

توسعه فیزیکی ناموزون شهر بیشتر به سیاست های اداری روستا شهر باز می گردد از جمله سیاست های جدیدی که در موردروستا شهر وجود دارد، قانون تعاریف محدوده و حریم شهر، روستا و شهرک و نحوه تعیین آن هاست که می تواند نقش مهمی در تحولات شهر به خصوص در حریم شهر داشته باشد. ما در این مقاله برآنیم روستاهایی که در حریم شهر مشهد واقع شده اند را با توجه به قانون فوق بررسی کرده، شکل و ساختاری را که اجرای این قانون بر شهر مشهد خواهد گذاشت، پیش بینی نماییم. روش تحقیق از نوع تحلیلی کمی می باشد و جامعه آماری، روستاهای داخل حریم شهر مشهد و تحولات جمعیتی آن ها است. بر این اساس ۶۱ نقطه روستایی داخل حریم شهر مشهد شناسایی شد که ۶ روستا بالای ۱ ۰۰ نفر جمعیت دارند و تا سال ۱۳۹۵ تعداد آن ها به ۹ روستا افزایش خواهد یافت. در نهایت اگر این روستاها که قابلیت تبدیل شدن به شهر (جمعیت بالای ۱۰ ۰۰ نفر) را دارند به عنوان یک ناحیه مستقل از نواحی شهر مشهد شناخته شوند، باعث گسترش بیش از حد کالبد شهر مشهد می شوند، که منجر به برقراری فضایی مملو از نارسایی و پیچیدگی در روابط اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی در بین شهروندان و نظام مدیریتی شهر مشهد خواهد شد. برای جلوگیری و اجتناب از این مشکلات راه حل هایی ارائه خواهد شد.