سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی احمدی مهیار – مهندسی شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

چکیده:

بر مبنای گزارشهای ثبت شده از ۴۰ نوع سانحه شناخته شده در دنیا ۳۱ مورد در ایران به وقوع پیوسته است. زلزله شمال خراسان( ۱۳۰۸ )، زلزله سلماس( ۱۳۰۹ )، زلزله بوئین زهرا( ۱۳۴۲ )، زلزله طبس( ۱۳۵۷ )، زلزله شمال قائن( ۱۳۵۸ )، زلزله رودبار و منجیل( ۱۳۶۹ ) و زلزله بم( ۱۳۸۲ ) غضبان، ( ۱۳۸۴ ) و… اشاره به این مطلب دارد که طی هشتاد سال اخیر بخش قابل توجهی از کشورمان متحمل خسارات سنگینی شده است. با توجه به تاثیر بسیار زیاد ساختار و مدل مدیریت بحران هر کشور در کاهش آثار زیان بار بحران های محیطی، در این تحقیق به کنکاش در این زمینه پرداخته ایم و با توجه به اهمیت موضوع ابتدا به بیان ویژگی های ساختار و مدل مدیریت بحران استاندارد پرداخته ایم و سپس به بررسی این موارد در کشورهای جهان پرداخته ایم و در انتها مدل و ساختار مدیریت بحران ایران را مورد بررسی قرار داده ایم و نقاط ضعف و قوت آن را بیان کرده ایم باشد که کمک کوچکی به بحث مدیریت بحران کشور در مواجهه با مخاطرات محیطی کرده باشیم.