سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

بهمن زاهدی – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
جواد هادیان – استادیار پژوهشکده گیاهان دارویی دانشگاه شهید بهشتی تهران
امیر صحرارو – دانشجوی دکتری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

پس از ضد عفونی و کشت بذور، جوانه های جانبی گیاهان مرزه حاصله در محیط های کشت مختلف MS و B5 و نیز غلظت ها و ترکیب های مختلفی هورمون IBA و BA، کشت شدند. در محیط کشت B5 بیشترین تعداد شاخه (۲/۷) و طویل ترین شاخه ها (۵/۳cm) ، بیشترین تعداد گره و درصد بقا، به دست آمد . بیشترین تعداد شاخه (۲/۵۵) ، تعداد گره (۳/۶۶)، بلندترین شاخه ها (۵/۹۱cm) و درصد بقای گیاهچه ها (۹۵/۷%) ، در غلظت ۱mg/L BA ، به دست آمد. بلندترین شاخه ها (۶/۴۲cm) ، بیشترین تعداد گره (۶/۲۰)، در محیط کشت MS با غلظت ۱mg/L BA ، مشاهده شد. شاخه های گره دار به دست آمده از گیاهچه های مرحله اول به خوبی در تمام ترکیبهای مختلف سیتوکنینها، رشد کردند . محیط کشت ۱/۴MS بیشترین درصد ریشه دهی (۸۵/۲%) را در مقایسه با محیط کشت ۱/۲MS (46/6%) و MS (17/6%)، داشت. بیشترین تعداد (۱۲/۳) با طول تقریبی (۱/۵۵cm)، در محیط کشت ۱/۲MS ، به دست آمد. ولی بیشترین درصد ریشه زایی (۸۰/۰%) و تعداد ریشه (۸/۴ و ۷/۷) به ترتیب در غلظت ۰/۲۵ و ۰/۵ IBA mg/L به دست آمد . سازگاری گیاهچه های تولید شده در محیط کشت کاملاً موفقیت آمیز بوده به طوری که ۸۰ درصد گیاهچه ها زنده باقی ماندند.