سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

اعظم جعفری نجف آبادی – دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس
یوسف حمیداوغلی – استادیار گروه علوم باغبانی دانشکده علوم باغبانی دانشگاه گیلان

چکیده:

هدف از این پژوهش، استقرار بهترین محیط کشت برای ریزازدیادی تمشک بی خار رونده بود. جوانه های جانبی به عنوان ریزنمونه انتخاب شدند. بعد از ضد عفونی، ریزنمونه ها در محیط کشت MS دارای ۲ میلی گرم در لیتر BA مستقر شدند . بعد از ۲ هفته، ریزنمونه ها به محیط کشت پرآوری شامل ۱۲ ترکیب تنظیم کننده های رشد BA(0 و ۲ و ۳ میلی گرم در لیتر) و GA3 (0 و ۰٫۲ و ۰٫۵ و ۱ میلی گرم در لیتر) منتقل شدند. بیشترین تعداد شاخه (۳/۳۳) وطویل ترین شاخه (۵/۸۷ سانتیمتر) در محیط کشت دارای ۲ میلی گرم در لیتر BA و ۰/۵ میلی گرم در لیتر GA3 به دست آمد. در تیمار ریشه زایی از محیط کشت پایه MS به همراه ۴ غلظت IBA استفاده شد. غلظت ۲ میلی گرم در لیتر IBA، بیشترین ( ۴ ریشه ) و طویل ترین ریشه (میانگین طول ۷/۸۳ سانتی متر) را تولید کرد.