سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی دستاوردهای نوین در زراعت

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سید احمد شفیعی دارابی – دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهی، دانشگاه اصفهان
رانسواز برنارد – عضو هیئت علمی گروه زیس تشناسی دانشگاه شهید بهشتی
سید رضا موسوی – دانشجوی دک ر تی اکولوژی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

چکیده:

باریجه گیاهی منوکارپیک و چند ساله بوده که از ارزش فراوانی در داروسازی و صنعت برخوردار است. از آنجا که متابولیتهای ثانویه در سالهای آخر رشد گیاه تولید می گردد اهلی سازی و کشت زراعی آن نیازمند تمهیداتی در این خصوص خواهد بود. دوره رویش سالانه گیاه باریجه بسیار محدود و کمتر از ۲ تا ۳ ماه در طول سال می باشد. جهت بررسی برخی از عوامل دخیل در القای خواب در این گیاه، میزان حداکثر دمای قابل تحمل و میانگین حرارت دریافتی توسط گیاه مورد بررسی قرار به طور مستقل می توانند (GDD ) گرفت. نتایج نشان می دهد که دمای بالا ( ۳۳ درجه برای سه روز) و میزان حرارت تجمعی موجب القای خواب تابستانی در گیاه مذکور شوند. در بررسی تأثیر تجمع حرارتی در القای خواب تابستانی، گیاه در دمای حداکثر ۱۷ درجه قرار گرفت که پس از گذشت ۴ ماه (یک ماه بیشتر از دوره رویش در طبیعت) به زردی گراییده و وارد خواب تابستانه شد. این امر نشان می دهد افزایش مطلق دما و مجموع دمای دریافتی در طول دوره رشد در حقیقت عوامل مستقل القای خواب تابستانه در طبیعت بوده و در صورت کشت گیاه در گلخانه و تأمین دما و رطوبت مناسب، کشت پیوسته آن بصورت دایمی امکان پذیر نخواهد بود. لذا با توجه به وابستگی تولید متابولیسم های ثانویه به سن و رشد ریشه، امکان کشت پیوسته گلخانه ای جهت فشرده و کوتاه سازی دوره رشد و اقتصادی نمودن آن میسور نبوده و نیاز به شکستن خواب های فیزیولوژیک تابستانه و زمستانه خواهد داشت.