سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مصطفی رحیمی شوشتری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی
محمد محمودیان شوشتری – استاد دانشکده مهندسی دانشگاه شهیدچمران اهواز
علی پیرنیا – دانشجوی دکتری عمران آب

چکیده:

بشر از زمانهای دور با سیلاب آشنا بوده اما اثرات مخرب سیلاب در گذشته به مراتب کمتر بوده است که از علل ان به کمبود جمعیت و درنتیجه محدود بودن صنایع زمینهای کشاورزی و فعالیت های بشری در منطقه دشت سیلابی م یتوان اشاره کرد درسالهای اخیر رشدشهرهایی کهدر حاشیه رودخانه ها واقع شده یا بستر عبور رودخانه ها تلقی می گردند باعث شده تا ساکنین و دارایی های موجود در مناطق یاد شده درمعرض خطر سیلاب قرارگیرند. افزایش جمعیت و پیشرفت تکنولوژی از یک طرف و خطرات رو به افزایش سیلاب درمناطق شهری از طرف دیگر باعث شده که محققان مهندسی رودخانه و هیدرولوژیستها بطور جدی رفتارهای هیدرولیکی رودخانه های طغیانی در این مناطق را مورد بررسی قرار دهند که بانی مطالعات روندیابی سیل می گویند مفهوم روندیابی سیل این است که با داشتن یک آب نگار در مقطع بالا دست بتوان آبنگار و زمان رسیدن دبی بیشینه سیل را به یک محل مشخص واقع در پایین دست تخمین زد.