سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش ارزیابی کیفیت در نظام دانشگاهی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مهدی لسانی – استادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر
وجیهه محمدی – کارشناس ارشد آموزش ریاضی

چکیده:

اعضاء هیات علمی یکی از عوامل اصلی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی هستند که نحوه عملکرد آن ها به خصوص در آموزش نقش اساسی در بازدهی و کیفیت دانشگاه ها دارد. ارزشیابی مستمر از نحوه عملکرد آن ها که بخشی توسط دانشجویان صورت می گیرد در صورتی که به طور صحیح اجراء شود می تواند ضمن شناسایی نقاط قوت و ضعف اساتید در بهبود مستمر کیفیت آموزش موثر باشد . این مطالعه به منظور تعیین روند تغییرات کیفیت آموزش مدرسان دانشکده ریاضی و کامپیوتر دانشگاه شهید با هنرکرمان صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه اعضاء هیات علمی به تعداد ۳۳ نفر، بود که در سال های ۸۶ الی ۸۸ ،( طی ۵ نیمس ال ) از طریق نظرسنجی از دانشجویان مورد ارزشیابی قرار گرفته بودند. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که در سال های مورد بررسی میانگین نمرات ارزشیابی روندی افزایشی داشته و از ۱۶/۹۸۲ در نیمسال اول سال ۱۳۸۶ به ۱۷/۴۴۲ در نیمسال اول سال ۸۸ رسیده است. همچنین مولفه های کیفیت تدریس شامل توانایی علمی ، روش تدریس، تسهیل یادگیری، مدیریت کلاس درس و رعایت مقررات آموزشی نیز روندی افزایشی را نشان می دهد. بین کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی مرد و زن تفاوت معنی داری وجود ندارد.کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی بالاتر از ۴۰ سال بیشتر از اعضاء هیات علمی زیر ۴۰ سال می باشد. همچنین مشخص شد که کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی با مدرک دکتری بالاتر از کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی فوق لیسانس می باشد. مقایسه میانگین ها نشان می دهد که کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی با سابقه بیشتر از ۲۰ سال بالاتر از اعضاء هیات علمی با سابقه کمتر از ۲۰ سال می باشد. همچنین مقایسه میانگین ها نشان می دهد که کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی گروه کامپیوتر بیشتر از دو گروه ریاضی و آمار می باشد ، کیفیت تدریس اعضاء هیات علمی دانشیار و استاد بیشتر از مربی و استادیار می باشد.